ความคับแคบ

posted on 30 Oct 2012 18:47 by warintalaad
   เหมือนการปล่อยตัวเชิงรูปลักษณ์ของผมนั้น ลืมเพื่อนๆไปชั่วขณะ เพราะตลอดเวลา 17 ปีที่ผ่านมาเหมือนผมจะไม่ขาดเพื่อนเลยสักวัน มาถึงวันนี้ 1 ปีเต็มกับการอยู่คนเดียว ซึ่งคิดว่าจะเลียนแบบคนญี่ปุ่นคืออาจฆ่าตัวตายไปแล้ว ที่ไหนได้ กลับเรียนรู้ได้อีกอย่างคือ..สงบมาก ไร้ซึ่งเรื่องขนมเกรียบกุ้ง ผมไม่ได้หมายถึงเพื่อนเรื่องเยอะ หรือผมอาจเยอะเอง แต่หมายถึงการหลุดเข้าไปในป่าพร้อมเสียงนก น้ำตก ประสานสียงอย่างไพเราะ มันกลับทำให้ผมชอบ อีกอย่างจากที่เคยมองอะไรผ่านเลนส์  1 ปีที่เล่าซ้ำกลับปราศจากสิ่งนั้น แล้วมันก็อยู่ได้โดยการมองเห็นสิ่งนั้นซึ่งๆหน้า...โดยไม่ผ่านอะไรเลย ทีนี้มันก็เริ่มทำให้เรารับรู้และเห็นปัญหาที่เกิดฉับพลันและต้องแก้มัน ณ ตอนนั้น การรีรอไม่ใช่ทางออกที่ดีแน่ สุดท้ายมันก็ผ่านพ้นไปด้วยการเสียและได้ร่วมกันทั้งสองฝ่าย สรุป...ผมโอเคแล้ว แม้จะอยากกลับไปเฉียดเอาสังคมเก่าบ้างเมื่อมีโอกาส แต่เหมือนผมจะชอบแก้ปัญหาเฉพาะหน้ามากกว่าแล้วล่ะครับ...
 

Comment

Comment:

Tweet